Skip to main content

Zaterdagavond Ja Ja

Het was gisteren dat we de dag van vandaag vierden, de geboortedag van tante Gina (Linda’s kant) tante Sjaan (mijn kant) en mijzelf.

Het begon dit keer anders als alle andere keren, want buiten de welbekende hapjes en drankjes hoefde er dit keer geen taart gehaald ?!
Al spoedig bleek dat Maureen hiervoor hoogstpersoonlijk had gezorgd, en dat er voor de zeer artistieke taart speciaal vervoer benodigd was.
Dus ging ik in de ochtend al Maureen ophalen en hebben we onderweg nog even wat bonusbier gescoord, iets dat achteraf totaal overbodig bleek.
Nadat Gina in de middag langs kwam ging de boel lopen, als eersten kwamen de Posse’s en als laatsten ging Leander’s collega Coen met vriendin.
Ik ben rijkelijk bedeeld, vooral met Vlaams gerstennat, en 2 heerlijke flessen wijn, het was gezellig druk.
Het gaat te ver (ook voor mijn geheugen) om ieder kado nader te specificeren, de lijst zou ook te lang(dradig) worden.
Iedereen bedankt voor het aanwezig zijn geweest, en Elly speciaal heel veel gezondheid gewenst!

Tot de volgende keer allen!

Deel dit op:
FacebookTwitterPinterestTrello

Snotver

Het was eventjes rustig aan het front hier.
Een stevige verkoudheid (griep) weerhield mij er van om van al dat wit te genieten.
Maar vanaf vandaag lijkt het dan eindelijk zo goed als over, met een kuchje nog hier en daar.
Was ik intussen al jaren gewend aan het feit dat deze ongemakken mij voorbij gingen, dit keer heb ik het geweten!
Ik heb klaarblijkelijk toch minder (menselijke) weerstand opgebouwd dan de voorgaande jaren.
Bijna 2 weken aan de Broxil (500 mg) Paracetamol, Vitamine C en op het laatst tabletten voor het los krijgen van de vastzittende hoest was geen pretje.
Het was zelfs van dien aard dat ik gelijk mijn dokter maar weer eens heb bezocht, en 4 tubes rood vocht heb afgestaan, voor mijn APK.
De eerste resultaten waren bemoedigend, geen longzaken of andere malleur, echter de resultaten voor hoge bloeddruk, cholesterol ed krijg ik volgende week te horen, of niet, als alles goed is…
Gelijk de mogelijkheid opgepakt om al dat moois weer vast te leggen voordat het binnenkort weg is….

Deel dit op:
FacebookTwitterPinterestTrello

DrumBit

Naar de kaakchirurg gaan is nooit een pretje.
Zo ook in het geval van Linda, het was intussen dan ook al haar 3e keer!
Boze Wolk De eerste keer kwam zij kaakchirurg Roos tegen, en dat was dan ook gelijk de laatste keer, verder geen woorden aan vuil maken…
Daarna was kaakchirurg de Geyt aan de beurt, nu nog in het Clara, en wat een verademing!
De man heeft absoluut talenten, meer dan kaakchirurgie!
Hij heeft een luisterend oor, de kwinkslag van Bert Visscher, de uitingen van Herman van Veen, en de rust (en kop) van Joop van den Ende.
Jazeker, hij stelt je gerust, alsof je bij hem thuis op visite komt.
Zo lijkt hij nu ook het probleem met Linda haar kiezen te hebben ontdekt.
Niets ontsteking of andere onderhuidse oorzaken, ze knarst (s'nachts, iig als ze slaapt) met haar gebit, en dat zou het ongerief bij haar kiezen teweeg brengen.
Wij hopen het met z'n allen, scheelt iig weer een vervelende ingreep.
En laat je niet misleiden, al lijkt het op een (ge)bit(sbeschermer), of zoals ze het daar noemen, een Drum, je kan er geen (IJs)Hockey mee spelen of gaan Boksen, deze is op basis van Siliconen alleen.

Deel dit op:
FacebookTwitterPinterestTrello

Een schot in de neus

Linda belde net, ze mag zo naar huis.
Eigenlijk had ze er al jaren last van, en gebruikte al even zo lang middelen om haar slijmbeurs open te houden.
Maar pas bij de K&O arts bleek bij wat eigenlijk een oor-ding was, dat haar neusschot scheeft stond, en dat er in het linkergedeelte van haar neus lucht zat.
Dat heeft men gisteren, na natuurlijk, zoals altijd in een Ziekenhuis, lang wachten, gecorrigeerd.
Neus en holtes maken het goed dankzij de vele meters verband, Linda nog niet helemaal.
Ze heeft vannacht amper geslapen, geen pretje alsmaar door je mond ademen!
Donderdag gaat het hele verband er weer uit, en zal ze na een tijdje weer volledig vrij kunnen ademen, en zal ze vrij zijn van die irritante neusspray….

Ennu, een kaartje ter ondersteuning is altijd leuk…


Linda heeft vannacht heerlijk geslapen, deels door de vermoeidheid van de afgelopen dagen, waarin ze nauwelijks heeft geslapen, maar ook door de pijn, en vele daarbij horende pillen e.a. pijnstillers die ze heeft geslikt.
Vanmorgen zijn de meters verband uit haar neus verwijderd, behoorlijk pijnlijke ervaring zo liet ze weten.
Het bloede nog flink na, en nu vanmiddag lijkt het opgehouden.
Nu moet ze 6 weken lang met zout water spoelen totdat alles schoon en hersteld is, maar dan heeft ze uiteindelijk ook een modellen gezicht!

 

Deel dit op:
FacebookTwitterPinterestTrello

Energie – Ode aan Ruud

Energie – Ode aan Pa

Energie is een dagelijks goed dat we om en in ons voor lief nemen. Het is pas sinds de laatste weken dat dit voor mij een compleet nieuwe betekenis kreeg;
Zo was er de tomeloze energie die Ruud tentoonspreide tijdens zijn vele te overwinnen hindernissen, van hartinfarct tot Syndroom van Lyell, met daartussen de (na)pijn van meerdere keren intuberen, het doorliggen, lijnen in zijn lijf voor controle, medicijnen, eten en beademing, catether, en daar overheen de medicamenten vergiftiging die op een bepaald moment gelijk was aan 2e graads brandwonden! Waar haalt iemand de energie vandaan?
Ook de energie van Dokter Wekken (Regenboogplein in Spijkenisse) was optima forma, zij was het die Ruud thuis vond, want op het moment dat zij binnenkwam zakte hij ineen, vermoedelijk heeft ook haar chauffeur geassisteerd in de 20 minuten durende reanimatie. Dit heeft hem in eerste instantie het leven gered, want voordat het syndroom van Lyell zijn verwoestende werk deed was Ruud al flink opgeknapt, en werden zijn geheugen functies per dag beter. Helaas hebben we alleen niet mogen aanschouwen hoe reddend deze dame heeft opgetreden.

Daarnaast was er de tomeloze energie van de IC medewerk(st)ers, zeg maar de trauma-artsen, van wie ik helaas de namen inmiddels vergeten ben en van het Brandwonden centrum, stuk voor stuk verpleegkundigen en artsen in hart en nieren! Energie in de vorm van betrokkenheid was er ook, zoals die van Yvonne van hartbewaking, die er grotendeels voor had gezorgd dat Ruud naar het Brandwonden centrum ging, en een Anesthesist, assistent Chirurgie en Mariska van het Brandwonden centrum had opgetrommeld, die tesamen de assistent Cardiologie duidelijk hadden gemaakt dat zij Ruud moest loslaten.

Helaas kan of wil niet iedereen de energie opbrengen om het voor een patient zo geriefelijk mogelijk te maken, zoals deels uit het bovenstaande valt op te maken. Dit heeft er helaas toe geleid dat de medicijn vergiftiging veel te laat is opgemerkt, ondanks onze zorg en toespelingen hier op. Het blijkt in dit soort gevallen nog steeds hoe zeer ziekenhuizen (in ieder geval het Zuiderziekenhuis) te kampen hebben met rangen en standen, en hoe moeilijk het is om je nek uit te steken! Voor zover wij na kunnen gaan kan de afdeling Cardeologie nog heel wat Glucose gebruiken, of wellicht is druivensuiker beter, medicijnen zijn even taboe voor ons, maar in ieder geval een behoorlijke pep talk zou daar op zijn plaats zijn!

Één ding is zeker, onze energie om hem nagenoeg iedere dag te bezoeken en afscheid van hem te hebben moeten nemen, vallen totaal in het niet(s) vergeleken bij wat Ruud en sommige medewerk(st)ers etalleerden, en langs deze weg wil ik ze daarvoor bedanken. Misschien dat het er ooit nog eens van komt dit persoonlijk te doen, maar dan zeker niet achter de deuren van een ziekenhuis, want daar heb ik voorlopig mijn buik vol van!

Dan blijft er nog de onverklaarbare Energie in ons huis, die op de dag van het overlijden van Ruud ontstond, dit manisfesteerde zich in allerlei geluiden die we niet konden plaatsen. Ook Tommy heeft die Zaterdagavond op de dag van het overlijden een behoorlijke tijd, dat wij hebben kunnen waarnemen, zittend naar de TL balk in de keuken zitten staren, hij  was in ieder geval heel die avond niet uit de keuken weg te slaan, en kwam ook niet bij ons (liggen). Toch wel sterk dat iemand na zijn overlijden, naar wij vermoeden, nog de energie vindt om ons spiritueel te bezoeken, en we laten bij deze dan ook weten dat het al die jaren mooi is geweest.

Pa: All the best! en Viva la Vida (zijn favoriete uitspraken)

Deel dit op:
FacebookTwitterPinterestTrello